شادگان ابتکار

اگر من پایی برای دویدن ندارم در عوض قلبی سرشار از امید دارم که می توانم با توکل بر روزنه های قدرت الهی ، قله های بلند سعادت و خوشبختی را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارم و به اوج آسمان پاکی و انسانیت برسم.

اگر دستی برای لمس کردن ندارم در عوض روحی پاک و بی آلایش دارم که می توانم با تکیه بر آن به زیباترین و قشنگترین سرزمین عشق برسم و خودم را باور کنم .

اگر چشمی برای دیدن و نگاه کردن ندارم در عوض دلی دارم به وسعت دریا ، که با نور الهی و عشق به آسمان خوشبختی ،  می توانم تک تک ذرات موجود روی کره زمین را ببینم و حس کنم.

اگر گوشی برای شنیدن ندارم در عوض احساسی دارم به پاکی گلهای سرخ و دلی دارم به ظرافت گلبرگهای لاله عاشق ، که با تکیه برعطر دل انگیز گلبرگهای احساسم کوچکترین صداهای روی زمین را هم می توانم بشنوم.

صندلی چرخدار من ، کالسکه ی ذرینی است که می توانم با راندن چرخهایش به سوی آسمان آبی و سرزمین عشق ، به تمامی سرزمینهای آرزوهایم سفر کنم و به تمام رؤیاهای دوست داشتنی ام برسم .

عصای سفید من ، محکم ترین و پاکترین مسیری است که مرا به خدا می رساند و برای سفر به پاکترین و زیباترین جاده های زندگی ، یاریم می کند .

اگر گاهی اوقات دردهایم مرا از ادامه زندگی وامی دارند در عوض اراده ای دارم از جنس فولاد و قلبی دارم از جنس آسمان ، دلی دارم به رنگ خدا و عشقی دارم به زیبایی گلهای سرخ عاشق ، پس برای جاودانه بودنم تلاش می کنم.

استوارترین و محکم ترین دریچه ی امیدم خداست و زیباترین وسیله ام ، قلبی است که پروردگار در سینه عاشقم قرار داده است تا بتوانم به تمامی آرزوهای قلبی ام جامه عمل بپوشانم و به آنچه می خواهم برسم .

من یک انسانم درست مثل تمامی انسانها که حق نفس کشیدن دارند