شادگان ابتکار
 
به نام خداوندی که داشتن او جبران همه نداشته های من است     
 

متن آیه :إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آيَاتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَا أَفَمَن يُلْقَى فِي النَّارِ خَيْرٌ أَم مَّن يَأْتِي آمِنًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

ترجمه  :همانا كسانى كه در آيات ما به انحراف مى‏روند بر ما پوشيده نيستند، پس آيا كسى كه در آتش افكنده مى‏شود بهتر است يا كسى كه در روز قيامت در آرامش حاضر مى‏شود؟ شما هر چه مى‏خواهيد انجام دهيد، قطعاً خداوند به آن چه عمل مى‏كنيد، بينا است.

تفسیر :سنّت خداوند مهلت دادن است. با اين كه كار منحرفان بر خداوند پوشيده نيست ولى آنان را به حال خود رها كرده تا به انحراف خود ادامه دهند. «يلحدون... لا يخفون علينا»
منحرفان، به دوزخ پرتاب مى‏شوند. «يلقى فى النار»
بهشتيان در آرامش و شكوه به سوى بهشت مى‏آيند، ولى دوزخيان با اجبار به دوزخ پرتاب مى‏شوند. «يلقى فى النار - يأتى آمناً»
مهم‏ترين هديه‏ى الهى به مؤمنان، امنيّت است. «يأتى آمنا»
همه جا رها كردن و آزادى دادن به نفع انسان نيست. «اعملوا ما شئتم»
نظارت خداوند، بزرگ‏ترين تهديد براى منحرفان و مايه‏ى دلدارى براى اهل ايمان است. در اين آيه دوبار به نظارت خداوند اشاره شده است. «لا يخفون علينا - انّه بما تعملون بصير
»


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سوم مرداد ۱۳۹۲ توسط محمدی مجد
 متن آیه : فَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

 ترجمه :پس چون سختى و ضررى به انسان رسد ما را مى‏خواند، سپس همين كه از جانب خود نعمتى به او عطا كنيم گويد: «بر اساس علم و تدبيرم نعمت‏ها به من داده شده» (چنين نيست) بلكه آن نعمت وسيله‏ى آزمايش است، ولى بيشتر مردم نمى‏دانند.
تفسیر : انسان به قدرى عاجز است كه به مجرّد رسيدن خطر فرياد مى‏زند. «مَسّ الانسان ضُرّ دَعانا»
تلخى‏ها، نتيجه‏ى عملكرد انسان و مايه‏ى آزمايش است، ولى نعمت‏ها لطف الهى است. «مسّ الانسان ضُرّ... خوّلناه نعمة منا»
فشارها و حوادث انسان را به ناتوانى خود معترف و فطرت خداجويى را در انسان بيدار و شكوفا مى‏كنند. «فاذا مسّ الانسان ضُرّ دعانا»
نيايش خالصانه سبب جلب رحمت خداست. «دعانا... خوّلناه نعمة»
رفاه و آسودگى، بستر غفلت و غرور است. «خوّلناه نعمة... انّما اوتيته على علمٍ»
انسان، موجودى ناسپاس است. «خوّلناه نعمة... انّما اوتيته على علمٍ»
آنچه مورد انتقاد است ناديده گرفتن لطف خداست، نه آنكه علم و دانش در رشد و توسعه زندگى بى‏اثر است. «قال انّما اوتيته»
بيشتر مردم نمى‏دانند كه نعمت‏ها و تلخى‏ها وسيله آزمايش هستند تا سپاسگزار و ناسپاس از هم شناخته شوند. «بل هى فتنة ولكن اكثرهم لا يعلمون
»

نوشته شده در تاريخ جمعه چهاردهم تیر ۱۳۹۲ توسط محمدی مجد
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک