✅ صدای فرهنگیان.....

* من یک بازنشسته هستم ۲۹ سال پایه اول تدریس کردم
دریافتی ماهانه من زیر ۸۰۰ تومنه،
با این مبلغ دریافتی زندگیم نمیگذره.
آیا گوشی میشنود؟
آیاچشمی بیدار است؟
روی سخنم با شماست ، بلی باشماکه متاسفانه لقمه های حرام گوش و چشم و حتی وجدانتان را از شما گرفته.
شما که میز و مقام کر و کارتان کرده.
با چه زبانی باشما باید سخن گفت؟

* با سلام .من نیز یک بازنشسته هستم و قادر به درست کردن دندانهای خود وفرزندانم نیستم.لطفا بجای وام کالا یک وام بدهید که برای صرف این کارهاهم بشود.من کالا نمیخواهم ولی برای صرف مخارج دندانپزشکی لازم دارم.با تشکر.

هر جا می رویم وقتی با ما عکس می گیرند، همه آیفون های مدل بالا در دست دارند، چقدر آیفون اینجا طرفدار دارد، نکند کارخانه آیفون در ایران است!
باید به ایشان گفت نه تنها کارخانه آیفون، که کارخانه پورش و بنز و مازراتی هم در ایران است، اصلا تمام برندهای بزرگ دنیا در ایران تولید می شود، اما اشتباه نکنید، ما ثروتمند نیستیم، ما فقیران پولداری هستیم که از شدت مصرف گرایی افسار گسیخته و اشرافیت دروغین، در حال ترکیدنیم.

بنده دوستی دارم که خونه اش حوالی خیابان قصر الدشت است، تازگی ها پرایدش رو فروخته، رفته یک وام سی درصدی گرفته و مگان خریده، اون وقت از سر شب تا صبح هی بیدار میشه، میره تو کوچه تا به ماشینش سر بزنه، مبادا که بدزدنش، اخه آپارتمان اجاره ایش پارکینگ نداره. ما ایرانیها اینجوری هستیم، حاضریم بمیریم اما از جماعت عقب نمونیم، ما به هر قیمتی باید با کلاس باشیم، ما پنج نفری تو آپارتمان شصت متری تو هم می لولیم، اما تو آشپزخانه پنج متریمون یخچال ساید بای ساید داریم. ما در تمام سال بیست هزارتومن خرج کتاب نمی کنیم، اما پنج میلیون تومن برای تلویزیون ال ای دی پول می دیم، ما در روز ده دقیقه پیاده روی نمی کنیم، اما یه تردمیل آخرین مدل گوشه خونمون داره خاک می خوره. ما لبهای دهنی که از صبح تا شب مدام دروغ ازش بیرون میاد رو به سبک فلان .....، پروتز می کنیم تا ....... تر بشیم، اما سعی نمی کنیم کمی آدمتر باشیم.

ما خودمون نیستیم، یک کپی دست چندم از دیگرانیم. ما حالمون خوب نیست و هر چی درونمون داغون تر و خرابتر و افسرده تر می شه، بیرونمون شیک تر و خوشگلتر و با کلاس تر میشه، هر چی غمهامون بیشتر میشه، سرخاب و سفیداب صورتمون بیشتر میشه، ما شبیه هدیه ارزون قیمتی هستیم که یک کاغذ کادوی شیک و رنگارنگ، به دورش کشیده شده، یک حباب بزرگ پر شده از هیچ!

* یک فرهنگی... با سلام ودرود

انتخابات تمام شد اما در اوج حساسیت شکست و پیروزی دو گروه هستیم و شهر شادگان درمرحله ی بسیار حساسی بسر می برد که ان شالله ازاین مرحله درگیری لفظی وفیزیکی انتخاباتی برخی افراد دو کاندیدا بخیر و سلامتی بگذریم... سوالی داشتم چرا مدیرکل آموزش وپرورش وقتی اومد شادگان دستور داد که برای همه فرهنگیان شادگانی تقدیر نامه صادر شود ولی رئیس اداره تاکنون تنها به برخی اندک از فرهنگیان و به عبارت دیگر به هرکس که دوست داشت تقدیر نامه داده است؟؟ آیا کسی هست که جواب این سوالم را پاسخ دهد...

پاسخ:

شادگان ابتکار :با عرض سلام خدمت شما دوست گرامی، در مورد تقدیر نامه های استانی تا جایی که بنده اطلاع دارم قرار نیست به همه فرهنگیان تقدیر نامه استانی صادر شود!!  آقای حاجی زاده هم جز مدیران موفق بوده و من فکر نمیکنم اهل تبعیض باشه   بهرحال این هم نظر بنده بوده ...با تشکر از شما دوست گرامی

آب در کوزه و ما تشنه لبان می گردیم؟ یار در خانه و ما گرد جهان می گردیم؟ آقای رئیس جهمور سوال من این است آیا این بیت مصداق خوبی برای خوزستان نیست؟مگر خوزستان یکی از دلایل چرخش چرخ اقتصاد و صنعت و کشاورزی ایران نیست؟ اگر هست چرا خوزستان این گونه در حباب توسعه نیافتگی باقی مانده و گیر کرده است؟آیا قبول دارید خوزستان دین خود را به اسلام و ایران ادا کرداه است؟ اگر قبول دارید پس حتما قبول دارید که نوبت شما دولتی ها ست که جواب این ادای دین را پاسخ بدهید؟اینطور نیست؟

آقای روحانی: چرا متروی اهواز به سرانجام نی رسد؟ چرا بعضی در جاهای مختلف دولت برای کارون که آرامش و شادی خوزستان و خوزستانی است نقشه نابودی اش کشیده می شود؟ چرا مشکل گرد و خاک حل نمی شود؟ چرا هنوز که هنوزه مشکل اجرا و تامین اعتبار قطار اهواز به اصفهان حل نشده است؟

چرا آب کارون که قرار بود  به تلاب شادگان و دشت ایذه منتقل شود را اجرایی نمی کنید که همه دولتها قولش داده بودند و لی عملی نشد؟ چرا مشکه آسفالت شهری و جاده ای شهر هایی همچون شادگان  حل نمی شود؟ چرا علی رغم صنعت پویای خوزستان جوانان تحصیل کرده خوزستانی از فرط بی کاری به بیماری های عصبی دچار شوند؟ چرا چرا چرا چرا چرا و.............. درد دل زیاده ولی ...

شادگان ابتکار :راستی تا به حال از خود پرسیده اید که چرا برخی افراد که می خواهند شادگان را توصیف کنند، می گویند «شهر محروم است» و شروع می کنند به بیان محرومیت شهر در همه ی زمینه ها و دادِ سخن می دهند که فقر فرهنگی و فقر مادی و غیره باعث محرومیت شهر شده است! همین افراد اگر بخواهند در باره ی ریشه ی محرومیت شهر سخن بگویند، همه را مقصر می دانند، الاّ نقش خودشان را که غافل از آن هستند!

اگر بخواهیم به تعبیر دکتر شریعتی «همه در باره ی درد بگوییم، هنری نکرده ایم، هنر این است که از درمان هم سخن بگوییم». به نظر می رسد که باید اول درد را شناخت و مانند یک پزشک حاذق و پس از سیرِ جریان شناخت بیماری به درمان بیماری اقدام نمود. اینکه بیاییم و بدون بررسی و تحقیق نسخه نویسی کنیم، کاری بیهوده کرده ایم.

در این جا، روی سخنم با کسانی است که بدون تحقیق و توان در باره ی پیشینه و سنگینی امور به عرصه ی کارهای اجرایی و مسئولیتی وارد شده اند، وعده ها دادند، اما نه فقط نتوانستند بسیاری از آن ها را عملی سازند، بلکه گاهی نیز به بی راهه رفته اند!

درمان محرومیت مشکل تر از آن است که با عزل و نصب افراد و اطرافیانشان بهبودی حاصل شود زیرا منشأ آن عمیق است. قرآن کریم چه زیبا و به جا، یکی از مهم ترین ریشه های نابسامانی جوامع و به عبارتی محرومیت در گذشته و حال را در آیه ی 4 سوره ی قصص بیان داشته است: «اِنّ فرعونَ علا فی الارضِ و جعلَ اهلها شیعاً یستضعفُ طائفهً منهم یذبحُ ابنائهم و یستحیی نسائهم، اِنهُ کان من المفسدین»

نویسنده : دکتر جاسم ریحانی

البته خواهشم از عزیزانی که نظر میدن اینه که نظراتشون عملی و در چارچوب وظایف مدیران شهری باشه.با تشکر